زاج سفید
زاج سفید ،آلوم (سولفات آلومینیوم مضاعف)
نام علمی زاج :
Steoptria – Alon – aloman – alen
نامهای دیگر:
ـ فارسی: زاک، زاغ، زاج
ـ عربی: شب
ـ یونانی: خلل القیس
ـ هندی: پهتکری
ـ نامهای محلی:زمه (مشهدی)، زی (ترکی)، زمج (افغانی)، شیب (ارمنی) (قلقطار، قلقدیس، نحاس)
معرفی کوتاه
- انواع: متجاوز ۲۵ نوع موجود میباشد.
- روش شناخت: زاج سفید، کاغذ تورنسل را قرمی میکند و روش شناخت زاج مقطر با مالیدن به فولادی رنگ فولاد مسی میشود.
- حیوانات: از دود دادن زاج موش و مگس گریزان هستند، مالیدن محلول ۵۰% زاج کبود به زخم پای دام باعث بهبود زخم میشود.
- دباغی: آش کردن پوست
- رنگرزی: جهت رنگرزی ابتدا پارچه را در زاج شسته سپس خشک کرده، رنگ میکنند و بهطور کلی جهت دندانه کردن رنگ بهکار میآید.
- مرکبسازی: در صنعت مرکبسازی بهکار میآید. اشعار زیادی در این رابطه وجود دارد از جمله قطعه مشهور
- زاج در نزد ایرانیان جایگاه ویژهای داشته همواره با اسفند سوزانیده میشود هم جهت رفع حشرات و هم بهعنوان چشم زخم بهکار میرود.
- در چلو کبابیها جهت سفید کردن برنج در هنگام خیس کردن به آن زاج سفید اضافه میشود.
- جوشانده زاج سفید در ظروف آلومینیوم باعث سفیدی ظرف میشود.
- در گذشته در حوض خانهها و استخرها برای جلوگیری از لیز شدن و فاسد شدن سریع آب کات کبود یا زاج کبود یا سولفات مس به آب به مقدار ۵ درصد اضافه میشد.
- جهت سالم ماندن و سبز ماندن خیارشور به آن مقدار کمی کات کبود زده میشود.
- در سلمانیها زاج جهت رفع بریدگی پوست بهکار برده میشده چون اثر ترمیمی سریعی بر زخم دارد و با مالیدن آن به صورتهای خونآلود سریعاً خون بند میآمد. (رفع عفونت و قابض خون)
- جهت رفع بدبوئی عرق بدن مالیدن زاج یا محلول عرقریزی را کم میکند.
- جهت بستن مسامات پوست صورت و منافذ پوست میتوان از زاج بهصورت محلول و یا پودر زاج استفاده نمود (قابض